Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 25, 2017

Ἡ συνταγή τῆς εὐτυχίας


Μία ἀπό τίς ἀρχαιοελληνικές συνταγές τῆς εὐτυχίας εἶναι ὁ ἄνθρωπος νά σκέφτεται, νά λέει καί νά πράττει τό ἴδιο πράγμα. Νά μήν ἀπέχει ὁ νοῦς ἀπό τόν λόγο καί τήν πράξη. Ἡ εὐθυγράμμιση αὐτῶν τῶν ἐκδηλώσεων εἶναι ὁλοκλήρωση, ἐξομοίωση μέ τό θεῖο.

«Ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖο οἱ κανόνες τοῦ νόμου διαφέρουν εἶναι ὅτι προσαρμόζονται στίς διαφορές τῶν νοοτροπιῶν, τῶν πεποιθήσεων καί τῶν συνηθειῶν τῶν ἀνθρώπων• ἔτσι, ὁ νόμος τῶν Ἀθηναίων ἦταν νά θυσιάζουν χοίρους καί νά κάνουν προσφορές νερωμένου κρασιοῦ, ἐνῶ οἱ Αἰγύπτιοι ἀρνοῦνταν νά θυσιάζουν χοίρους. Αὐτές εἶναι ἀρχές πού κατάγονται ἀπό τόν Ἑρμῆ, ὁ ὁποῖος παρήγγειλε στούς ἀνθρώπους νά μένουν πιστοί στούς νόμους τῶν πατέρων καί τῶν προγόνων τους καί νά ἀποφεύγουν ξένες πρακτικές. Σύμφωνα, λοιπόν, μέ τήν προδιάθεση κάθε ἔθνους τῶν ἀνθρώπων καί τούς πατροπαράδοτους κανόνες τους, οἱ πρακτικές πού καθιερώθηκαν ἀπό τούς σοφούς ὅσον ἀφορᾶ τίς θυσίες, τίς ἑορτές καί τά θυμιάματα ποικίλλουν, καί ἀνάγουν τίς ἀρχές αὐτές στούς θεούς. Γι’ αὐτό, ἄν κάποιο ἔθνος παραβιάσει τά ἔθιμά του ἀφανίζεται».

Πρόκλου «Ἅπαντα 37 - Ὑπόμνημα εἰς τά Χρυσά ἔπη Πυθαγόρου», ἐκδόσεις Κάκτος: Ἀθήνα 2008, σ. 155

Αὐτό τό ἀπόσπασμα ἐκ πρώτης ὄψεως φαντάζει ἀντιφατικό. Αφενός, ὁ θεῖος νόμος ἐφαρμόζεται διαφορετικά στά ποικίλα ἔθνη, ἀνάλογα μέ τίς νοοτροπίες, τίς πεποιθήσεις καί τίς συνήθειές τους. Αφετέρου, φαντάζει ἀπόλυτος. Ὅποιος λαός παραβιάσει τά δικά του ἔθιμα ἀφανίζεται. Ἀκριβῶς σέ τοῦτες τίς φράσεις τοῦ Πρόκλου (412-485 μ.Χ.), τοῦ σπουδαίου φιλοσόφου, πού ἔριξε τήν αὐλαία τοῦ ἀρχαίου κόσμου ἰχνογραφώντας τό εκθαμβωτικό νεοπλατωνικό σύμπαν, βρίσκεται ἕνα ἀπό τά σημαντικότερα κλειδιά τῆς ἑλληνικῆς φιλοσοφίας. Αὐτή ἡ κλείς ἀνοίγει διάπλατα τίς πύλες γιά νά

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 23, 2017

The fire that cannot (and should not) be set off



Entangled in a web of thoughts. They 're purely mine.

Your memory seems dimed by time, but always shines.

Δυό χρόνια σχισμένα μνημόνια!


Διετία ἔκλεισε ἡ δεύτερη κυβέρνηση Τσίπρα καί φαίνεται σάν νά πέρασαν αἰῶνες! Ἀργά πού περνάει ὁ χρόνος, ὅταν κακοπερνᾶς…

Σάν χθες βαροῦσαν οἱ ντουντοῦκες, οἱ κουδουνίστρες, κι ἔκαναν ντίγκι ντάν τά ψιλά στίς τσέπες τῶν προοδευτικῶν μεταπασόκων, πού ψήφισαν μονοκούκι ΣΥΡΙΖΑ «γιά νά βγοῦμε ἀπό τα Μνημόνια, νά μή λιποθυμοῦν τά παιδιά ἀπό τήν πεῖνα στά σχολειά, νά μήν πένονται οἱ συνταξιοῦχοι καί νά μήν πληρώνουν οἱ πολίτες τόν ἄδικο φόρο ΕΝΦΙΑ». Οἱ ἐκλογές τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 2015 εἶχαν μέν μία αἴσθηση κρυάδας ἀπό τό σφόλι τῆς ὑποταγῆς στή Μέρκελ, ἀλλά διέθεταν καί τήν ἐλπίδα της ἐπανεκκίνησης.


Τό παραμύθι ἄρεσε ξανά (πάντα ἀρέσει ἡ ἐπανάληψη τῶν παραμυθιῶν στά μικρά παιδάκια), γιατί τώρα πού ὁ ψεύτης βοσκός ξαναψηφίστηκε εἶχε περισσότερη δύναμη νά κάνει τελατίνη στό ξύλο τόν κάκιστο λύκο, ποῦ εἶναι ἀχόρταγος, τρισβάρβαρος, μιλάει γερμανικά καί μασουλάει (στ’ ἀλήθεια) τό

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 22, 2017

The Mission - Deliverance (Sorcerer's Mix)


Αὐτή ἡ ἐκδοχή του Deliverance δέν εἶναι τραγούδι ἀλλά γέφυρα πρός μία θρησκευτική ἐμπειρία. 
Τα εἰσαγωγικά ξόρκια εἶναι ἀπό την ταινία Excalibur. 
Ἡ κλιμάκωση του δράματος στό τραγούδι ἕλκει την ψυχή ἄνω.

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 20, 2017

Ἐπιστροφή στήν «κανονικότητα»


Ὡραία επικοινωνιακή ντρίμπλα στήν κατάμαυρη φτώχεια το μαζούτ του Σαρωνικού καί το φορομπήξιμο. Ἡ... ἀναίμακτος ἀλλαγή φύλου!

Ὁ Τσίπρας στό ὑπουργικό συμβούλιο εἶδε τα ἀόρατα καί διαπίστωσε τα ἀπίστευτα. Μίλησε γιά... θετικό μομέντουμ στήν ἑλληνική οἰκονομία καί ἀποφάνθηκε ὅτι μόνο ἡ κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μπορεῖ νά το ἀξιοποιήσει οὐσιαστικά, ὥστε σέ ἕναν χρόνο ἡ χώρα νά βγει ἀπό το Μνημόνιο καί «νά ἐπιστρέψει στήν κανονικότητα».

Τά προαναφερθέντα δέν χρειάζονται σχολιασμό. Ἀρκεῖ μία βόλτα στά κλειστά μαγαζιά μέ τίς σκονισμένες βιτρίνες, τα λουκέτα, τους πάμπολλους λογαριασμούς καί τα μπουγιουρντιά πού ἔχουν σφηνώσει κάτω ἀπό την πόρτα γιά νά διαπιστώσεις ὅτι το τσιπρικό μομέντουμ (λατινικά momentum, τό ὁποῖον σημαίνει φόρα, ὁρμή) εἶναι αὐτό πού ἔχει κάθε σκάφος ὅταν φισκάρει μέ ὕδατα καί πάει ντουγροῦ γιά τόν

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 19, 2017

Μιά Ἱστορία πού ἐπαναλαμβάνεται


Ὁ βασιλιάς τῆς Πολωνίας Γιάν Σομπιέσκι ἀντιμετωπίζει τόν μεγάλο βεζίρη Καρᾶ Μουσταφᾶ στό πεδίο τῆς μάχης. Ἔνθετη: Τό ἐξώφυλλο τοῦ βιβλίου τοῦ John Stoye «1683. Ἡ πολιορκία τῆς Βιέννης ἀπό τούς Τούρκους».
Σκιά της ἡμισελήνου πάνω ἀπό την Εὐρώπη. Ὅλα φαίνονται καινούργια, ἀλλά δέν εἶναι. Ὅλα ἔχουν  ξαναγίνει. Ὅλα θά ξαναγίνουν.

Στήν «κυριακάτικη δημοκρατία» διαβάσαμε ὅτι «σέ 20 χρόνια οἱ χριστιανοί θά εἶναι μειοψηφία στή γηραιά ἤπειρο!». Ταυτόχρονα βλέπουμε τόν Ἐρντογάν νά φισκάρει τήν Εὐρώπη μέ βαποριές ὁμοθρήσκων του, νά ἀγοράζει S-400 ἀπό τήν Ρωσία, νά κάνει νταηλίκια σ’ ὅλους τούς σπιθαμιαίους ἡγέτες καί ηγετίσκους της Ε.Ε., οἱ ὁποῖοι λεκτικά τόν «ἀποδοκιμάζουν», ἀλλά οὐσιαστικά δέν ἔχουν σταματήσει νά τόν καλοπιάνουν οὔτε ἡμέρα.

Οἱ Εὐρωπαῖοι ξυπνοῦν μόνο ὅταν ἀκούσουν τίς κλαγγές ὅπλων ἔξω ἀπό τίς πύλες των πόλεών τους. Ἐνδεικτικά παρατίθεται ἀπόσπασμα ἀπό τη σελ. 105 ἀπό τό ἐξαιρετικό βιβλίο τοῦ John Stoye «1683. Ἡ πολιορκία της Βιέννης ἀπό τους Τούρκους. Ἡ μεγάλη ἀναμέτρηση μεταξύ σταυροῦ καί ἡμισελήνου»: «Ἡ Αὐτοκρατορία, ἡ Βουργουνδία, ἡ Γαλλία, ἡ Ἰταλία καί ἡ Ἱσπανία ἀποτελοῦσαν τίς κυρίαρχες ἀνησυχίες των Αὐστριακῶν Αψβούργων γιά πολλές γενεές. Ὅλοι τους ἔστρεφαν περιοδικά καί ἀπρόθυμα τήν προσοχή τους γιά νά

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 18, 2017

Πνευματική ἀσχήμια καί ὑπογεννητικότητα


«Τό συμπόσιον του Πλάτωνος». Πίνακας τοῦ Γερμανοῦ ζωγράφου Anselm Feuerbach (1829 –1880).

Ἡ κυρίαρχη ἰδεολογία περί ὀρθοῦ καί ἐσφαλμένου, καλοῦ καί κακοῦ, ἔχει τόσο στρεβλωμένη ἀντίληψη γιά τούς τόπους ὅπου μπορεῖ νά βρεῖ ὀμορφιά ὥστε κατάντησε τον κόσμο μας στεῖρο καί την κοινωνία ἄνυδρη καί ἀπελπισμένη. 

«Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, Σωκράτη ἐγκυμονοῦν καί κατά το σῶμα καί κατά την ψυχήν∙ ὅταν δέ φθάσουν εἰς ωρισμένην ἡλικίαν, ἡ φύσις μας τότ’ αἰσθάνεται τήν ἐπιθυμίαν νά γεννήσῃ. Τοκετός ὅμως ἐντός τοῦ ἀσχήμου δέν εἶναι δυνατός∙ μόνον ἐντός τοῦ ὡραίου. Διότι καί ἡ ἕνωσις ἀνδρός καί γυναικός τοκετός εἶναι. Το φαινόμενον δέ αὐτό εἶναι θείον, καί εἶναι τοῦτο τό ἀθάνατον στοιχεῖον μέσα εἰς τήν ζωικήν μας φύσιν, πού εἶναι θνητή: ἡ κυοφορία καί ἡ γέννησις. Ἀλλ’ αὐτά δέν εἶναι δυνατόν νά συντελεσθοῦν ἐντός τοῦ ἀναρμόστου, καί εἶν’ ἀνάρμοστος ἡ ἀσχημία πρός κάθε τί τό θεϊκόν∙ μόνον ἡ ὡραιότης ευρίσκετ’ ἐν ἁρμονίᾳ πρός αὐτό. Ὥς μοίρα λοιπόν καί Εἰλείθυια ἐπιστατεῖ εἰς την γέννησιν ἡ Καλλονή. Διά τοῦτο, ὁσάκις ἐκεῖνο πού κυοφορεῖ πλησιάζει κάτι ὡραῖον, ἱλαρύνεται τότε καί γίνεται ἀπό ἀγαλλίασιν διαχυτικόν καί γεννᾶ καί γονιμοποιεῖ. Ὁσάκις τοὐναντίον πλησιάζει κάτι ἄσχημον, σκυθρωπόν καί στεναχωρημένον ζαρώνει καί ἀπομακρύνεται καί σφίγγεται καί δέν γεννᾶ, ἀλλά κρατεῖ τον γόνον του καί ὑποφέρει πολύ».
Πλάτωνος Συμπόσιον, Κείμενον, μετάφρασις καί ἑρμηνεία ὑπό Ἰωάννου Συκουτρῆ*, ἐκδόσεις Κάκτος: Ἀθήνα 2005, σ.σ. 156-158


Τό Συμπόσιον του Πλάτωνος εἶναι ἕνα εὐαγγέλιο γιά την ἀνθρωπότητα, ἕνας ὁδικός χάρτης γιά την αὐτογνωσία, την ὀμορφιά καί την ἀρετή. Δέν νοεῖται νά μήν το ἔχει διαβάσει, μελετήσει καί ἐπηρεαστεῖ ἀπ’ αὐτό ὁποιοσδήποτε καλλιεργημένος ἄνθρωπος, Ἕλλην ἤ ξένος, πού ἐπιθυμεῖ νά

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 12, 2017

Ὁ Φιλόδημος κι ἡ Μπριγκίτε Μακρόν


Οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες τα ἔχουν πεῖ ὅλα,  μά ὅλα! Καί τα ἔκαναν, ἀσφαλῶς, ὅλα. Μ' αὐτά τα… ὅλα πορευόμαστε

Ἄν δέν μπορεῖτε νά κατανοήσετε τί βρίσκει ὁ Ἐμανουέλ Μακρόν στή σύζυγό του Μπριγκίτε, ἡ ὁποία εἶναι 64 ἐτῶν, διαβάστε το ἐξαιρετικό βιβλίο «Φιλόδημος, Τα Ἐπιγράμματα. Ἡ ποίηση ἑνός Ἐπικουρείου», ἐκδόσεις Θύραθεν: Θεσσαλονίκη 2004, σ.σ. 102-103.

Ὁ Φιλόδημος (110 π.Χ. - 35 π.Χ.) ἦταν φιλόσοφος, ποιητής καί μέγας λάτρης του ὡραίου. Στά φλογερά ποιήματά του παρελαύνουν καί καταστερίζονται σέ ὕψη ἄφθαστου ἐρωτικοῦ πόθου γυναῖκες νέες καί ὥριμες, παθιάρες καί ἐπικίνδυνες, κοντοῦλες καί μελαχρινές, ξανθές, Λατίνες, ἑταῖρες καί ἐλεύθερες, ὅλες ὅσες ἄξιζαν μνείας και… πολιορκίας. Μία ἐξ αὐτῶν, ἡ Χαριτώ (που στήν περιγραφή θυμίζει ἀρκετά τη Ζωζώ Σαπουντζάκη, καλή της ὤρα), ἔχει κλείσει τα ἑξήντα, ἀλλά ἡ σαγήνη της εἶναι «ἀκατανίκητη» κι ἔχει...

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 11, 2017

Οι θεωρίες συνωμοσίας και η αλήθεια



«Oταν τον παρακάλεσα [σ.σ.: τον Αιγύπτιο ιερέα] να μου τα διηγηθεί, στην αρχή δεν ήθελε, λέγοντας ότι οι Ελληνες είναι υπερόπτες και, ενώ είναι αμαθέστατοι, νομίζουν τους εαυτούς τους πολυμαθέστατους. έλεγε μάλιστα ότι δεν υπάρχει πιο σοβαρή ασθένεια για ένα άτομο ή για μια κοινότητα παρά όταν κανείς, ενώ είναι αμαθής, νομίζει τον εαυτό του σοφότατο. Γιατί έλεγε ότι τέτοιοι άνθρωποι δεν μπορούν ποτέ να λυτρωθούν από την άγνοια. […] Ελεγε ότι η αιτία γι’ αυτό είναι το γεγονός πως οι Ελληνες αρέσκονται στα ακούσματα. όσα τυχόν ακούσουν από κάποιον που μιλάει ευχάριστα, αυτά θεωρούν και αληθινά».
Δίωνος «Τρωικός υπέρ του Ιλιον μη αλώναι», Απαντα 3, Λόγοι 11-13, εκδόσεις Κάκτος: Αθήνα 2015, σελ. 57

Ο Δίων ο Χρυσόστομος (40-120 μ.Χ.) συνομιλεί μ’ έναν ηλικιωμένο ιερέα στην Ονούφη της Αιγύπτου και απέχει δευτερόλεπτα από το να ακούσει την πιο ακραία και αδιανόητη θεωρία συνωμοσίας που έχει διατυπωθεί ποτέ για τα ομηρικά έπη, για τα αίτια, τις φάσεις και την εξέλιξη του Τρωικού Πολέμου. Ο Αιγύπτιος του λέει -μεταξύ πολλών πρωτάκουστων- ότι ο Ομηρος ήταν ένας αγύρτης που πωλούσε την ποιητική δεινότητά του στον μεγαλύτερο πλειοδότη. Ηταν τόσο αδίστακτος στην εξαπάτηση, ώστε έφτασε να ισχυρίζεται ότι γνωρίζει τη γλώσσα των θεών και τους κρυφάκουγε την ώρα που συζητούσαν. Ο Πάρης δεν έκλεψε την Ελένη, αλλά ο γάμος τους έγινε με

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 07, 2017

Ο Γάλλος που κατέστρεψε την Σπάρτη

Η Αφροδίτη της Μήλου δεν πήγε μόνη της, με ΚΤΕΛ, στο Μουσείο του Λούβρου.
Κάποιοι την άρπαξαν. Δίπλα της, απόσπασμα από την επιστολή του Γάλλου καθολικού παπά που διέλυσε την Σπάρτη.

Οι καλοί μας σύμμαχοι στην Ε.Ε., αληθινά μας... εκσυγχρόνισαν αφού καταλήστεψαν και κατέστρεψαν τις αρχαιότητές μας.

Ο Γάλλος αββάς (καθολικός παπάς) Μισέλ Φουρμόν (1690 – 1746), ο οποίος ήταν και μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιγραφών και Καλών Τεχνών ήρθε στην Ελλάδα με εντολή και έξοδα του βασιλιά Λουδοβίκου 15ου για να αρπάξει όσα έγγραφα και αρχαιότητες μπορούσε. Ό,τι δεν μπορούσε να κλέψει για λογαριασμό της Γαλλίας τα κατέστρεφε, με ιδιαίτερη επιμέλεια και συστηματικότητα. Γράφει σε επιστολή του απευθυνόμενη σε κάποιον Φρερέ στις 10/4/1730: «Από την μεγάλη αυτή πολιτεία (την Σπάρτη), δεν απόμεινε λίθος επί λίθου. Εδώ και ένα μήνα συνεργεία από τριάντα και μερικές φορές σαράντα ή εξήντα εργάτες γκρεμίζουν, καταστρέφουν, εξολοθρεύουν τη Σπάρτη. Ο βρόντος από το γκρέμισμα των τειχών, το κατρακύλισμα των

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 06, 2017

Ο ΑΦΥΠΝΙΣΤΗΣ - Αναφορά στο βιβλίο του Παναγιώτη Λιάκου «Εμείς οι Δύο» [1]

Μια από τις μεγαλύτερες τιμές που μου έχουν γίνει στον μέχρι τώρα βίο μου. Ο Αλκιβιάδης-Κωνσταντίνος Κεφάλας, Διδάκτωρ Φυσικής του Πανεπιστήμιου του Manchester, UK, Δντης Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, Ινστιτούτο Θεωρητικής και Φυσικής Χημείας έγραψε μια εξαιρετική, κολακευτικότατη και σπάνιας διαύγειας και διευσδυτικότητας ανάλυση για το βιβλίο μου. Παραθέτω το πρώτο μέρος της και σημειώνω ότι θα μπορούσε και η κριτική αυτή ανάλυση, από μόνη της, να αποτελέσει ένα σπουδαίο κείμενο για την λογοτεχνία και την πολιτική. Σύντομα θα αναρτηθεί και το δεύτερο μέρος.
Αλκιβιάδης Κ. Κεφαλάς.

Ο ΑΦΥΠΝΙΣΤΗΣ

Αναφορά στο βιβλίο του Παναγιώτη Λιάκου «Εμείς οι Δύο» [1]

Το Κλειδί
Όταν ολοκληρώνεται ένα έργο τέχνης, π.χ. ένας ζωγραφικός πίνακας, ένα άγαλμα, ένα ποίημα ή ένα βιβλίο, ακολουθεί το ερώτημα «του Αρχικού στοιχείου του έργου και της έντασης της Ανθρώπινης Παρουσίας και Πράξης», καθώς και της Πρωτοτυπίας. Το Πνεύμα βεβαίως είναι αυτό που καθορίζει την ειδοποιό διαφορά, όταν το έργο συγκρίνεται με προηγούμενα. Ωστόσο η Λογική και η Πραγματικότητα, συχνά γυρίζουν και δαγκώνουν την ουρά τους, ενώ το Πνεύμα μπορεί να σαρκάζει και να καλπάζει ελεύθερο χωρίς τα όρια των περιορισμών που θέτουν η λογική και η πραγματικότητα. Αν πράγματι αυτό συμβαίνει, τότε πρέπει να στραφούμε προς τα πίσω, να μετατοπίσουμε την αφετηρία των συλλογισμών και των αναζητήσεων μας στην Πηγή: Αυτή, δεν είναι άλλη από την οντολογική ιδιαιτερότητα του δημιουργού, είναι η ατομική του ψυχή. Οία η ψυχή λοιπόν τοιάδε και το πνεύμα και συνεπώς και το έργο.

Ενώ λοιπόν το ψυχικό στοιχείο είναι σαφώς υποκειμενικό, το πνεύμα λαμβάνει τους έξωθεν ερεθισμούς από το πολιτικό, οικονομικό, ψυχολογικό και κοινωνικό υπόβαθρο της εποχής του. Έτσι γίνεται πάντα. Η ψυχή όμως είτε αναζητείται και βρίσκεται, είτε χάνεται, λησμονημένη για πάντα στο βάθος της ύπαρξής, ζώντας έξω από

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 04, 2017

Αποχαιρετισμός στο ελληνικό καλοκαίρι


Δεν είναι επιστροφή η παλινδρόμηση σε τοπία γνώριμα και εχθρικά. Δεν είναι άδεια ή «διακοπή» η απελευθέρωση από τις μέριμνες και την καταχνιά της αγέλαστης συνήθειας. Ζωή είναι, κανονική και συμμετρική. Είναι η πρώτη εξοικείωση με το αγαθόν, το όντως ον. 

Το κακό νικά κάθε φορά που το νομίζουμε κανόνα και δεν σηκωνόμαστε στις μύτες των ποδιών μας μέχρι να μας χτυπήσει σφοδρά και πυρφόρα το αδάμαστο φως της γνώσης. 

Ανυπαρξία είναι ο θόρυβος του λερού, αλωμένου άστεως, η αποκοπή του ομφάλιου λώρου από τη μητέρα φύση, από την

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 02, 2017

Κάτι το ωραίον και κάτι ωραιότατον


 Η μηχανή του κατεστημένου χάνει λάδια στην αισθητική και ρετάρει όποτε αποπειράται να τρέξει στις λεωφόρους της λογικής

Στη φωτογραφία βλέπουμε στα αριστερά τη Λιν Γιέετζερ, η οποία είναι συντάκτρια μόδας στο περιοδικό «Vogue» (στην αμερικανική έκδοση). Στα δεξιά είναι η Μελάνια Τραμπ, σύζυγος του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Η Λιν Γιέετζερ, στο μίνι βιογραφικό της στο Vogue.com, καμαρώνει ότι είναι... «αυτόχθων Νεοϋορκέζα» και ότι, όποτε δεν γράφει περί μόδας, «στοιχειώνει υπαίθριες αγορές σ' ολόκληρο τον κόσμο» (κάτι το οποίο είναι πασιφανές). Η αμφίεσή της και το όλον της θυμίζουν κάτι ανάμεσα σε κακιά μάγισσα του παραμυθιού και τρακάρισμα διαστημοπλοίου με ημιφορτηγό Αθίγγανου entepreneur, περιπλανώμενου λιανεμπόρου, που

Σάββατο, Αυγούστου 12, 2017

Διά-κοσμος

Πόση χαρά να κάνουν τ´ άστρα όταν οι τροχιές τους, τα φέρνουν κοντά, έπειτα απ´ άπειρα τροχογυρίσματα του χρόνου;

Παρασκευή, Αυγούστου 04, 2017

Ο ΗΡΑΚΛΕΙΟΣ ΑΘΛΟΣ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ

Πολύτιμο δίδαγμα ζωής: Μπορεί στη ζωή σου να μην γίνεις κάτι αξιοσημείωτο αλλά να καταφέρεις τα πάντα.

Σαν σήμερα το 1936 υπεγράφη ένα βαρύ συμβόλαιο με την Ιστορία. Στα συμβαλλόμενα μέρη περιλαμβάνονταν ο Εθνικός Κυβερνήτης Ιωάννης Μεταξάς και η Ελλάδα. Το καθεστώς της 4ης Αυγούστου τίμησε το έθνος, τον λαό και την πατρίδα διότι -πάνω και πριν απ' όλα- προσέφερε νόημα ζωής και αγώνα. Αντί λοιπών σχολίων ακολουθεί απόσπασμα από ομιλία του Μεταξά προς τους φοιτητές του Πανεπιστημίου, που έγινε στις 10/10/1936 (Ι. Μεταξά «Λόγοι και Σκέψεις», τόμος 1, σελ. 70): «Ζητώ από σας Νέοι και Νέες της Ελλάδος ν' αλλάξετε νοοτροπίαν. Ας είπη ο καθένας από σας και η καθεμιά από μέσα σας: 'Δεν θα συλλογισθώ τι θα γίνω'. Ας μη σκεφθή: 'Εργάζομαι, σπουδάζω, τι θα γίνω;' Αλλά ας μεταβάλη την ερώτησιν και αντί να ερωτήση ο καθείς τον εαυτόν του τι θα γίνη, ας ερωτήση τον εαυτόν του τι θα κάμη. Αντί να

Ζήτω ἡ 4η Αὐγούστου!


Τρίτη, Αυγούστου 01, 2017

ΖΗΤΩ Ο ΛΕΝΙΝ, ΖΗΤΩ Ο ΣΤΑΛΙΝ!

Οι «αγώνες της Αριστεράς», τελικά, αναγνωρίζονται  κυρίως από τους βουλευτές (όχι όλους) της Ν.Δ.

H κυρία Νίκη Κεραμέως είναι τυχερή. Διορίστηκε βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, αφού στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 το όνομά της φιγουράρισε στην τρίτη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας του κόμματος.

Η παράταξη που απένειμε την έδρα στην κυρία Κεραμέως συγκέντρωσε ποσοστό που της επέτρεψε να εκλέξει τέσσερις βουλευτές Επικρατείας. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Νέα Δημοκρατία είναι ένα κόμμα που ΔΕΝ ψηφίζεται από κομμουνιστές, οπαδούς, νοσταλγούς και ιδεολογικούς επιγόνους των ΟΠΛΑτζήδων που έσφαζαν κόσμο και κοσμάκη στα Δεκεμβριανά, των σλαβόφωνων και ελληνόφωνων ανταρτών του 1946-1949 που ήθελαν να μπάσουν την Ελλάδα αλυσοδεμένη στο σοβιετικό κάτεργο και αναγνώριζαν την ύπαρξη «μακεδονικού» λαού, που είχε κάθε δικαίωμα στην αυτοδιάθεσή του (μέχρι και να αποσχιστεί από την Ελλάδα). Οι προαναφερθέντες νοσταλγοί και οπαδοί και όλα τα ορφανά του Στάλιν έχουν πληθώρα κομμάτων για να ικανοποιήσουν τις έξεις και τις πολιτικές ορέξεις τους.

Από την άλλη, οι νεοδημοκράτες στη συντριπτική πλειονότητά τους είναι δεξιοί και όταν σκέφτονται την περίοδο 1944-1949 ανατριχιάζουν στην ιδέα ότι θα μπορούσαν να έχουν επικρατήσει οι κατά συρροήν δολοφόνοι που έριχναν νέους, γέρους και παιδιά στις πηγάδες, αφού πρώτα τους τσεκούρωναν στον σβέρκο.
Η κυρία Κεραμέως, προφανώς για να τιμήσει αυτούς που

Δευτέρα, Ιουλίου 31, 2017

Σάββατο, Ιουλίου 29, 2017

Πρωτοφανές! Στρατός χωρίς τρανσέξουαλ!

Ο Τραμπ είναι αληθινός επαναστάτης. Τόλμησε να κάνει το αυτονόητο, αυτό που εξυπηρετεί τη χώρα του.

Το στοιχειό της Νέας Τάξης και το «αναπότρεπτο» της παρακμής της Δύσης είναι τόσο ισχυρά, ώστε αρκούν 90 λέξεις συνταχθείσες από το κατάλληλο πρόσωπο για να αρχίσουν να διαλύονται. Διαβάστε τες: «Επειτα από διαβουλεύσεις με τους στρατηγούς μου και ειδικούς για στρατιωτικά ζητήματα, σας ενημερώνω ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν θα αποδεχθεί ούτε θα επιτρέψει σε διαφυλικά πρόσωπα να υπηρετούν στον στρατό των ΗΠΑ. Ο στρατός μας χρειάζεται να επικεντρωθεί σε μια αποφασιστική και ολοκληρωτική νίκη και δεν μπορεί να αντέξει το βάρος των τρομερών ιατρικών δαπανών και των διαταραχών που θα έφερναν τα διαφυλικά πρόσωπα στον στρατό. Ευχαριστώ».

Τα παραπάνω διαμήνυσε μέσω twitter ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, εκφράζοντας απλά, νέτα και σκέτα, την άποψη που έχει η συντριπτική πλειονότητα των σκεπτομένων και εχεφρόνων ανθρώπων απανταχού της Γης. Ο στρατός είναι εξαιρετικά σοβαρή υπόθεση για να ασχολείται και να απασχολείται με περιπτώσεις ανθρωπότυπων που

Παρασκευή, Ιουλίου 28, 2017

ΠΛΑΤΣΑ-ΠΛΟΥΤΣΑ, Ο ΑΚΗΣ ΕΙΝΑΙ ΛΟΥΤΣΑ


Τόν μάτιασαν μέ τοῦτα καί μ' ἐκεῖνα, καί τώρα δροσίζεται σέ ταπεινή πισίνα.

Πανελλήνια συγκίνηση προκάλεσαν οἱ εἰκόνες τοῦ Ἄκη Τσοχατζόπουλου μπροστά ἀπό τήν πισίνα, τή στιγμή πού ἑτοιμάζεται νά κάνει ἕνα ἀπό τά πρῶτα θερινά μακροβούτια του. Πόρκα μιζέρια, ἄτιμη κοινωνία, δέν τοῦ ἀξίζεις μία! Ἀντί νά κουρνιάζει στή φιλόξενη Μαγιόρκα, στήν ἀνθρωποκεντρική Λοζάνη, στό γαλήνιο Μονακό, κατάντησε νά διστάζει νά πλατσουρίσει σέ μία ταπεινή πισίνα, ὅπου δίπλα του, ἴσως, λέμε ἴσως, νά βρίσκονταν ἐλεεινοί, οἱ ὁποῖοι θεωροῦν ὅτι καλῶς, κάλλιστα μπῆκε στή φυλακή καί κακῶς, κάκιστα τόν ξαμόλησαν ὄξω.

Συνοφρυωμένος, κατηφής, ἀμήχανος, δίχως τό βλέμμα τό γεμᾶτο αὐτοπεποίθηση, μέ τό ὁποῖο μᾶς ἔχει συνηθίσει καί ἐμᾶς ἀλλά καί τούς ἀναρίθμητους ὀπαδούς του, γέμισε

Παρασκευή, Ιουλίου 21, 2017

Πού χρησιμεύει ἡ φορολογία

Μήν ἀκοῦτε τίς σειρῆνες τῆς καταστροφολογίας. Ἀξίζει νά καταστραφεῖτε ἀπό τό κράτος πού μισεῖτε.

Νισάφι πιά! Ἐδῶ καί μερικά χρόνια, ἐπειδή σημειώθηκε ἕνα τόσο δά ατυχηματάκι (τό Μνημόνιο), ἕνα ἀξιντάν, πού λένε κι οἱ γαλλοτραφείς οἱ μορφωμένοι (αὐτοί πού ἀντιστέκονταν στή χούντα παθαίνοντας διαβήτη ἀπό τά κρουασάν πού χλαπάκιαζαν ἐγγύς τοῦ ποταμοῦ Σηκουάνα), οἱ λαϊκιστές καλλιεργοῦν περίεργες, ἀντιπαραγωγικές ἰδέες στόν λαό. Μία ἀπό αὐτές εἶναι νά μήν πληρώνουμε φόρους διότι ὁ κόπος μας πάει χαμένος καί οἰκειοποιοῦνται τόν ἱδρώτα μας ἕνα σωρό τεμπελόσκυλα καί ρεμάλια.

Αὐτές οἱ ἰδέες ἄν ὁ μή γένοιτο ἐφαρμοστοῦν, μπορεῖ νά

Τετάρτη, Ιουλίου 19, 2017

Φόρος Φενεοῦ καί Πηγάδας Μελιγαλᾶ

Οἱ Ἕλληνες θά πληρώνουν μέσω τῆς σοβιετικῆς φορολογίας τους τόν ὀβολό τους γιά τό «Σπίτι τοῦ Ἀγωνιστή», ὅπου μποροῦν νά μένουν αὐτουργοί ἤ συνεργοί τῶν ἀνοσιουργημάτων πού διέπραξε ἡ παραθρησκευτική (ἄνευ θεοῦ) σέκτα τοῦ ΚΚΕ.

Στή φωτογραφία βλέπουμε ἄποψη ἀπό τίς υπερλούξ ἐγκαταστάσεις τοῦ ΚΚΕ.  Μαντέψτε ποιός πληρώνει τό μάρμαρο...


Εἰδησάρες! Νά τίς μαθαίνεις καί νά φτιάχνεις κεφάλι, σάν νά ἔχεις πιεῖ μία νταμιτζάνα βότκα. Στήν «κυριακάτικη δημοκρατία» διαβάσαμε τά ἑξῆς: «Μετά τήν ἐπιχορήγηση ὕψους 25.000 εὐρώ στήν Ἑταιρεία Μελέτης τῆς Ἱστορίας τῆς Ἀριστερῆς Νεολαίας (ΕΜΙΑΝ) τόν περασμένο Δεκέμβριο ἡ Βουλή...  ἐπανῆλθε καί μέ ἀπόφαση πού ὑπογράφει ὁ πρόεδρος Νίκος Βούτσης ἐπιχορηγεῖ μέ τό ποσό τῶν 10.000 εὐρώ τό Σπίτι τοῦ Ἀγωνιστή».

Ποῖος εἶναι αὐτός ὁ ἀγωνιστής ἄραγε; Παρακάτω τό αἴνιγμα λύνεται: «Με βάση τήν

Τρίτη, Ιουλίου 18, 2017

Τα ἐπιχειρήματα τοῦ ΚΚΕ γιά τή Γενοκτονία τῶν Ποντίων θά τά ζήλευαν καί οἱ Γκρίζοι Λύκοι


Ἔθνος στή λούμπα, ψηφίσατε Κουτσούμπα!


Παρακαλοῦνται οἱ ἐπιβάτες τῆς στήλης νά δέσουν τίς ζῶνες τους, νά κλείσουν τά τραπεζάκια μπροστά τούς, νά απενεργοποιήσουν τάμπλετ, ὑπολογιστές καί φορητά τηλέφωνα καί νά διαβάσουν ἕνα διδακτικό ἀπόσπασμα ἀπό τόν χαιρετισμό τοῦ γ.γ. τῆς Κ.Ε. του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα στήν τελετή ἔναρξης τοῦ 19ου Συναπαντήματος Ποντιακῆς Νεολαίας στήν Παναγία Σουμελά, στά ὑψώματα τοῦ Βερμίου, ποῦ ἔγινε τήν Παρασκευή: «Οἱ Ἕλληνες τοῦ Πόντου εἶχαν ἀπέναντί τούς πρίν ἀπό ὅλα τήν τούρκικη ἀστική τάξη, ποῦ μέ τό γενικευμένο αἱματοκύλισμα ἐπεδίωκε νά ἐκτοπίσει τό ἀνταγωνιστικό γιά αὐτήν ἑλληνικό κεφάλαιο.

Ἀπέναντί τούς, ὅμως, εἶχαν δυστυχῶς, ὅπως ἀποδείχτηκε -κι ἄς μή φαινόταν τότε καί τόσο καθαρά-, καί τήν ἑλληνική ἀστική τάξη, πού χρησιμοποίησε ἀδίστακτα τούς

Δευτέρα, Ιουλίου 17, 2017

Ἡ ἀσθένεια τῆς ἄγνοιας τοῦ ἑαυτοῦ



Ἀγαλματίδιο τοῦ Ἀρποκράτη τοῦ 3οὐ ἄι. μ.Χ. Στο ἀριστερό χέρι του κρατᾶ κέρας ἀφθονίας γεμάτο καρπούς. Ἐκτίθεται στό ἀρχαιολογικό μουσεῖο τῆς Θεσσαλονίκης.

Οἱ ἄνθρωποι δέν γνωρίζουν ποιοί εἶναι καί γι’ αὐτό δέν εἶναι σέ θέση νά διακρίνουν τό ὀρθό ἀπό τό ἐσφαλμένο, τό ὠφέλιμο ἀπό τό ἐπιβλαβές, αὐτό πού προσφέρει εὐδαιμονία ἀπό τήν ἀλγηδόνα ἡδονή, ἡ ὁποία ἐνδύεται τή λεοντή τῆς ὑπεροχῆς καί τῆς ἀφθονίας πόρων.

«Σώρευσε χρυσάφι, μάζεψε ἀσήμι, στρῶσε μονοπάτια περιπάτων, γέμισε τό σπίτι σου μέ δούλους καί τήν πόλη μέ ὀφειλέτες σου. Ἄν δέν κατανικήσεις τά πάθη τῆς ψυχῆς σοῦ, ἄν δέν βάλεις τέλος στήν ἀπληστία σου καί δέν ἀπαλλαχτεῖς ἀπό τούς φόβους καί τίς ἔγνοιες, εἶναι σάν νά προσφέρεις κρασί σέ κάποιον πού ἔχει πυρετό, σάν νά προσφέρεις μέλι σέ κάποιον πού πάσχει ἀπό χολή καί σάν νά ἑτοιμάζεις φαγητά καί λιχουδιές γιά κάποιους πού πάσχουν ἀπό κοιλιακά καί δυσεντερία, πού δέν μποροῦν νά τά συγκρατήσουν ἤ νά δυναμώσουν ἀπό αὐτά, ἀλλά πού τούς ἐπιδεινώνουν τήν κατάσταση».

Πλουτάρχου «Περί ἀρετῆς καί κακίας», Ἠθικά, τόμος 3, ἐκδόσεις Κάκτος, σελ. 95.

Ὁ παραβολικός τρόπος πού χρησιμοποιεῖ ὁ Πλούταρχος γιά νά παρουσιάσει τόν βασικό παράγοντα τῆς δομικῆς ἀστάθειας τῶν προσωπικοτήτων καί τῶν κοινωνιῶν εἶναι εὐφυής, ἀκριβής καί εὔστοχος. Πετυχαίνει τήν παθογένεια στό

Κυριακή, Ιουλίου 16, 2017

Συνέντευξη στον albedo14.com

Σήμερα τό ἀπόγευμα ὥρα 08:00 θά εἶμαι προσκεκλημένος στήν ἐκπομπή τοῦ Γιώργου Καρποδίνη στό διαδικτυακό ραδιόφωνο albedo14.com 
Ἕνα ἀπό τά θέματα τῆς συζήτησης τό μυθιστόρημά μου, πού τιτλοφορεῖται «Ἐμεῖς οἱ δύο» (μόλις κυκλοφόρησε ἀπό τίς ἐκδόσεις Πελασγός). Το βασικό μενού ἔχει πολιτική, φιλοσοφία, λογοτεχνία κ.ά. Καλοδεχούμενες στήν ἀκρόαση ὅλες καί εὐπρόσδεκτοι ὅλοι!

Σάββατο, Ιουλίου 15, 2017

Ἡ τυροκαυτερή πού μᾶς χρεοκόπησε

Ὁ ἀξεπέραστος Βίνσεντ Πράις στόν ρόλο τοῦ κυνηγοῦ μαγισσῶν Μάθιου Χόπκινς. Θά τοῦ πήγαινε πολύ καί ὁ ρόλος τοῦ φοροσυλλέκτη.

Εἶχαν δίκιο τά κανάλια καί οἱ χρυσοπληρωμένοι παρουσιαστές τῶν κεντρικῶν δελτίων «εἰδήσεων». Οἱ φτωχομεσαίοι κατέστρεψαν τήν Ἑλλάδα!

Ἡ ἡμέρα τῆς μαρμότας στήν Ἑλλάδα ἑορτάζεται καί μέ κρύο καί μέ ζέστη. Πρίν ἀπό ἕναν χρόνο ἡ στήλη, ἀντλοῦσα πληροφορίες καί ἔμπνευση ἀπό τήν ἐπικαιρότητα, ἔγραφε τά κάτωθι: «Μάθαμε ὅτι στή Ρόδο, στήν ἀμμουδερή παραλία Τσαμπίκα, τό κράτος (το ἑλληνικό ντέ, ἐκεῖ ποῦ οἱ βουλευτές καί οἱ ὑπουργοί λησμονοῦν πόσα ἀκίνητα έχουν) κατήγαγε μία ἐπική νίκη ἐναντίον τῶν πρακτόρων τοῦ Κίτρινου Δράκοντα ποῦ ὑπονομεύουν τήν ευρωζώνη καί ἀπειλοῦν τήν εὐημερία τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν. Μία Κινέζα, κάποια ἀπό

Τετάρτη, Ιουλίου 12, 2017

Σάββατο, Ιουλίου 08, 2017

Η επανιεροποίηση της Ελλάδας

Η οδός των λεόντων στο ιερό νησί της Δήλου. Ενθετα τα εξώφυλλα των βιβλίων του Γ. Σακελλαρίου για τον Πυθαγόρα και του Ν. Φωτιάδη για τα Ελευσίνια Μυστήρια

Στην αρχαιότητα, για την οποία τόσο κομπάζουμε, ο άνθρωπος, η πόλις, οι θεοί  και τα μυστήρια όπου τέμνοντο οι άνω και κάτω κόσμοι ήταν ένα

Σ την ανύψωση των Δελφών, στο να αναζωογονηθεί δηλαδή η αποστολή τους πάνω στον κόσμο, συνέβαλε σημαντικά ο Πυθαγόρας, καθώς επισκέφθηκε τον μεγάλο ναό του Απόλλωνα, που πάνω στο αέτωμά του, εκτός από την επιγραφή ‟γνώθι σαυτόν”, υπήρχε και μια άλλη: ‟Οποιος δεν έχει αγνά τα χέρια του να μην έρθει”, που σήμαινε ότι όποιος κυριαρχείται από τα πάθη του, το ψέμα και την υποκρισία του κόσμου αυτού δεν έχει θέση στο εσωτερικό του ναού, διότι εκεί βασίλευε η θεϊκή αλήθεια. [...] Πήγε στους Δελφούς όχι για να ζητήσει χρησμό από τον Απόλλωνα, αλλά περισσότερο για να φωτίσει τους ιεροφάντες του θεού, να αναθερμάνει τον ενθουσιασμό τους, να τονώσει τις δυνάμεις τους και να επιδράσει στην ψυχή της Ελλάδας προετοιμάζοντας το μέλλον της».

Γεώργιος Σακελλαρίου «Πυθαγόρας - Ο Διδάσκαλος των αιώνων», εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα: 2006, σσ. 161-162, προσαρμογή στη νέα ελληνική από το πρωτότυπο που εκδόθηκε στην Αθήνα το 1963.

Οποιος επιθυμεί να μελετήσει το έργο, τη σκέψη, τη μέθοδο διδασκαλίας και το στίγμα που άφησε στον παγκόσμιο πολιτισμό ο Πυθαγόρας πρέπει, ασφαλώς, να εξαντλήσει τη διαθέσιμη βιβλιογραφία των αρχαίων πηγών αλλά και να διαβάσει το...

Τετάρτη, Ιουλίου 05, 2017

Περί Μπογδάνου

Η απόλυση του Μπογδάνου δεν στηρίζεται σε αίτια μειωμένης απόδοσης του δημοσιογράφου αλλά σε πολιτικά-κομματικά. Ουδείς σταθμός δικαιούται να θεωρεί ότι οι πρωθυπουργοί, εξ ορισμού, είναι εκτός κριτικής ή καταγγελίας. Αυτό είναι το εξοργιστικότερο και πλέον αστήρικτο μεταφυσικό δόγμα της χώρας. Αν αμφιβάλλουν για όσα λέει έπρεπε να του ζητηθεί να κομίσει τεκμήρια των όσων ισχυρίζεται και όχι απλά να ανακαλέσει. ΕΣΗΕΑ υπάρχει;

Δευτέρα, Ιουλίου 03, 2017

Γιά τόν Μίνω Κυριακοῦ

Ὅταν κάποιος ἔχει διαχειριστεῖ, ὡς ἐργοδότης, ὅ,τι πιό πολύτιμο ἔχουν οἱ ἄνθρωποι, τόν χρόνο καί τόν κόπο τους, θά κριθεῖ ἀπό ἐκείνους στά ἑξῆς: 

ἄν ἀναγνώριζε τήν προσπάθεια, ἄν ἐπιβράβευε τό ὑπερβάλλον ἀποτέλεσμα, ἄν πλήρωνε στήν ὥρα του κι ἄν κατέβαλλε σωστά τά ἔνσημά τους. 

Ὁ Μίνως Κυριακοῦ ἦταν ἐξαιρετικός ἐργοδότης.

Ἀπόδειξη ἡ εἰλικρινής θλίψη πού νιώσαμε πρώην καί νῦν ἐργαζόμενοι στόν ΑΝΤ1 στό ἄκουσα τῆς θανῆς του καί τά αἰσθήματα εὐγνωμοσύνης γιά αὐτόν τόν σημαντικό ἄνθρωπο. 

Καλό ταξίδι πρόεδρε.

Κυριακή, Ιουλίου 02, 2017

Πώς χρεοκόπησε ἡ Ἑλλάδα: Ἀπό τό σωτήριο σχέδιο Μάρσαλ στήν κρεμάλα τοῦ Μνημονίου


Τό τέλος τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου συνοδεύτηκε μ’ ἕνα ἀνέλπιστο –για τήν πατρίδα μας- δῶρο: τήν ἐφαρμογή τοῦ δόγματος Τρούμαν καί τήν ἀπόφαση τῶν ΗΠΑ νά δώσουν στήν Ἑλλάδα χρήματα, νά δημιουργήσουν ὑποδομές καί νά προσφέρουν τεχνολογία, στρατιωτική βοήθεια καί ἐξοπλισμό. Ὅλα αὐτά, τά ὁποία σέ συνολική ἀξία (καί σέ ἀντιστοίχιση μέ τίς σημερινές τιμές) σχεδόν ὑπερβαίνουν τό ἐξωτερικό χρέος τῆς Ἑλλάδας, ἀποτέλεσαν τή βάση γιά τό οἰκονομικό θαῦμα τῶν δεκαετιῶν τοῦ ’50, τοῦ ’60 ἀκόμα καί τῶν ἀρχῶν τοῦ ’70.
Τι ὅμως πῆγε στραβά καί οἱ προσπάθειες τῶν Ἑλλήνων ρίχτηκαν στόν Καιάδα τοῦ χρέους; Ποιές δυνάμεις ὑπονόμευσαν τήν οἰκονομία μας; Ποιός εὐθύνεται γιά τήν ἀποβιομηχάνιση; Σό ὅλα αὐτά τά ἐρωτήματα ἀλλά καί στό μεῖζον ζήτημα τῶν λύσεων πού μποροῦν νά δοθοῦν καί τῶν προοπτικῶν γιά τό κράτος καί τόν λαό ἀπαντᾶ ὁ...